 |
|
Genel Yayın Yönetmeni Abdülkadir Budak Hk.
|
Abdülkadir Budak 23 Nisan 1952’de Sivas’ın Hafik ilçesinde doğdu. 1959’da babasının sağlık durumu bozulunca Ankara’ya yerleşildi. İlk ve Ortaokulu burada okudu. Sincan Lisesi mezunu. Maddi olanaksızlar yüzünden yüksek öğrenimini yapamadan hayata atılmak durumunda kaldı, devlet memuru oldu. Kayseri ve Malatya’da uzun yıllar görev yaptıktan sonra 1994 yılında emekli olup Ankara’ya yerleşti. Görevi gereği Kayseri’de bulunduğu sıralarda şair arkadaşlarıyla birlikte Ozanca ve Hakimiyet Sanat dergilerini çıkardı. Dergicilik serüvenine uzunca bir aradan sonra 12 sayı çıkan Şiir Odası (2000) ve Sincan İstasyonu adlı edebiyat dergileri de eklendi (2007). “Kırık Dallar” adlı ilk şiiri Mayıs 1970 tarihli Defne dergisinde çıkan şair, baştan beri “suyu bulandırırsan derin sanılır” anlayışından (tuzağından) uzak duran, yalın bir söyleyişe sahip çıktı. “Gül” ve “Leylâ” ağırlıklı olmak üzere, geleneksel halk hikâyelerini yeni bir bakışla yorumlama, kültürün ihmal edilen bu yanını modern şiirin olanaklarıyla buluşturma çabasına girişen Abdülkadir Budak, giderek, bireyin aile-ev-sokak arasında sıkışmış ruh halini yansıtan bir şiire, “derinleşme çabasını gösterdiği bir çizgi çekmeye” yöneldi. Ötekine bakar gibi “kendine bakmanın şiiri”ni yazdığı ileri sürülen Budak için “şaşırtıcı buluşları, dengeli ironisi ve humoruyla yeni kuşak içinde özgün bir yeri olan bir şair” denildi (Ataol Behramoğlu). Şiirlerini, şiire ilişkin yazılarını Varlık, Yazko Edebiyat, Türk Dili, Yusufçuk, Adam Sanat, Yeni Biçem, Defter, Yasakmeyve başta olmak üzere çeşitli dergilerde yayımladı. 35 yıldır aralıksız olarak şiirle uğraşan Abdülkadir Budak Ankara’da yaşıyor. Yapıtları: Şiir: Geçti İlkyaz Denemesi (1978), Şimdi Yaz (1980), Gömleğim Leylâ Desenli (1981), Sevdanın Son Kerem’i (1985, İmzası Gül (1993; 1994 Ceyhun Atuf Kansu ve Orhon Murat Arıburnu Şiir Ödülleri), Yanlış Anka Destanı (1994), Aşk Beni Geçer (1997; 1998 Halil Kocagöz Şiir Ödülü), Endişeli Fesleğen (1999), Ahşap Anahtar (2000), Ev Zamanı (2002), Sana Bakmak (2004), İşaretler (Seçmeler, 2006), Dalgın Rüzgâr (Toplu Şiirler, 2007). Çocuk Edebiyatı: Bir Gül Çocuk (1981; 1982 Türk Dil Kurumu Çocuk Yazını Ödülü), Kuşların Alfabesi (1997; 1988 Sıtkı Dost Çocuk Edebiyatı Ödülü –dosya ile-). Düzyazı: Ayna Sandım Şiiri (1998)
|
| |
| |
| |
| |
|
 |
İlker KARAŞAHİN |
 |
| Sincan İstasyonu, benim kısa bir süredir takip ettiğim ve büyük beğeni duyduğum bir edebiyat dergisi. Günümüzde çok az sayıda dergi, ciddi anlamda içeriğiyle edebiyata yer verip, edebiyatın dilini, derdini, geçmişini edebiyatla anlatmaya çalışıyor. Bunlardan biri de Sincan İstasyonu… Uzun lafın kısası ‘’emeği geçen herkesin ellerine sağlık’’. |
|
|
İsmail ŞEN |
|
Hiç sıkılmadan beğenerek okuduğum, bir sonraki sayısını umutla beklettiren, özenle hazırlanan bir edebiyat dergisi "Sincan İstasyonu". Dergiyi elime aldığımda yüzüne bakmaya doyamıyorum bir sevgili gibi desem yalan olmaz. Sanki bizden biri. Her şair makinistse mutlaka şiir dolu vagonlarıyla Sincan İstasyonu'nda nefes aldırmalıdır tirenine...
Kollarımı ve bacaklarımı ray yaparım Sincan İstasyou için, yeter ki şiir dolu vagonlar devrilmesin! |
|
|
Sami Çelik |
|
| Herşeyden önce Sincan'ın adını şiir ve edebiyat ile buluşturmuş olmanız tüm övgülerin üzerindedir diye düşünüyorum. Umarım kalıcı olur ve ulusal dergiler arasında adından söz ettirir. Kitapçılarda arayan gözlerle bakmasak göremeyeceğiz işte. Bilemiyorum en azından sincan-etimesgut liselerine eski nüshalarından da olsa birer tanıtım sayısı gönderilebilir mi? Belkide 3-5 sadık okuyucu ve filizlenmeyi bekleyen 1-2 tohuma rast gelir... |
|
| |
|
|
| |
|
|
 |
